جای خالی...

فکر میکنم جای خالی آدمها، درواقع جای خالی بودنشان نیست، جای خالی تکهای از قلبمان است که خانهیشان بوده، به نامشان بوده، و حالا به وقت ِسفر و بستن بار و بنه، آن تکه را هم با خود بردهاند. اینست که همیشه با یادِ نبودنِ کسی، گوشهای از قلبمان درد میگیرد و میسوزد.