عمری به سر دویده ایم به هرسوی وعاقبت

عمریست تا به پای خم از پا نشسته ایم
در کوی میفروش چو مینا نشسته ایم
ما را ز کوی باده فروشان گزیر نیست
تا باده در خم است همینجا نشسته ایم
تا موج حادثات چه بازی کند که ما
با زورق شکسته به دریا نشسته ایم

ما آن شقایقیم که با داغ سینه سوز

جامی گرفته در پی صحرا نشسته ایم
طفل زمان فشرد چو پروانه ام به مشت
جرم دمی که بر سر گلها نشسته ایم
عمری دویده ایم به هر سوی و عاقبت
دست از طلب بشسته و از پا نشسته ایم

علی_اشتری

به یاد عزیز سفرکرده شهید آقای سهراب صدقی